Against Diondas and Against Timandros Hyperides Sponsor The Owner of the Archimedes Palimpsest Responsible for primary transcription (Dublin Core creator) C. Austin Responsible for primary transcription (Dublin Core creator) C. Carey Responsible for primary transcription (Dublin Core creator) M. Edwards Responsible for primary transcription (Dublin Core creator) Z. Farkas Responsible for primary transcription (Dublin Core creator) E. W. Handley Responsible for primary transcription (Dublin Core creator) J. Herrman Responsible for primary transcription (Dublin Core creator) L. Horváth Responsible for primary transcription (Dublin Core creator) G. Mayer Responsible for primary transcription (Dublin Core creator) T. Mészáros Responsible for primary transcription (Dublin Core creator) P. J. Rhodes Responsible for primary transcription (Dublin Core creator) N. Tchernetska Responsible for encoding this file J. Herrman Contributor Alexander Lee Contributor Mike Toth Contributor William Noel Contributor Doug Emery Owner of the Archimedes Palimpsest 2008

Licensed for use under Creative Commons Attribution 3.0 Unported, license http://creativecommons.org/licenses/by/3.0/legalcode.

It is requested that copies of any published articles based on the information in this data set be sent to The Curator of Manuscripts, The Walters Art Museum, 600 North Charles Street, Baltimore MD 21201.

 N. Tchernetska, “New fragments of Hyperides from the Archimedes Palimpsest”, Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik 154 (2005) 1–6. N. Tchernetska, E. W. Handley, C. Austin, L. Horváth, “New readings in the Fragment of Hyperides’ Against Timandros from the Archimedes Palimpsest”, Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik 162 (2007) 1–4. C. Carey, M. Edwards, Z. Farkas, J. Herrman, L. Horváth, G. Mayer, T. Mészáros, P. J. Rhodes, and N. Tchernetska, “Fragments of Hyperides’ Against Diondas from the Archimedes Palimpsest”, Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik 165 (2008) 1–19. L. Horváth, “Hyperides’ Against Diondas (Addenda)”, Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik 166 (2008) 35–6. 10th Century Manuscript 13th Century Manuscript Archimedes Palimpsest Byzantine Manuscript Content: Against Diondas Content: Against Timandros Content: Archimedes Content: Aristotle Content: Categories Content: Hyperides Content: J. L. Heiberg Content: Method Content: On Floating Bodies Content: On Spiral Lines Content: On the Equilibrium of Planes Content: On the Measurement of the Circle Content: On the Sphere and Cylinder Content: Stomachion Foliation scheme: Undertext foliation, ordered by sequence of undertext Foliation scheme: Undertext foliation, ordered by sequence of columnar undertext Greek Manuscript J. L. Heiberg Parchment Manuscript Private Collection accented ancient Greek in Unicode-C Greek characters English Content: Hyperides Content: Against Diondas Content: Against Timandros Archimedes Palimpsest Greek Manuscript Byzantine Manuscript Parchment Manuscript 13th Century Manuscript 10th Century Manuscript Private Collection Foliation scheme: Undertext foliation, ordered by sequence of undertext ἐπειδὴ ταῦ ταῦτα ἠκούσατε παρ’ ἡμῶν, Ἐλευσινόθεν εἰς Θήβας ἐπορεύεσθε· οὕτως δὲ πρὸς ἀλλήλους οἰκείως καὶ φι λανθρώπως διετέθητε, ὥστ’ ἐκεῖνοι μὲν εἰσελη λυθότες αὐτοὶ εἰς τὴν πόλιν καὶ εἰς τὰς οἰκίας ἐπὶ παῖδας καὶ γυναῖκας τὸ στρατόπεδον ὑμῶν ὑπε δέξαντο· ὑμεῖς δὲ οὐδέν πω παρ’ ἐκείνων εἰληφό τες βέβαιον, τὴν δύναμιν ἐκεῖσε Φιλίππου πλησίον ὄντ ὄντος ἀπεστείλατε· καὶ τότε μὲν ὁ Φίλιππ Φίλιππος ἀπιὼν ὤιχετο οὐδὲν ὧν ἠβούλετο διαπραξάμενος· ἡμεῖς δὲ καὶ Θηβαῖοι ἐπανελθόντες τάχιστα τὰς συμμα χίας ἐπεκυρώσαμεν. ἡλίκον δ’ ἦν τὸ ποιήσασθαι τότε πρὸς Θηβαίους τὴν συμμαχίαν ἐκεῖθεν εἴσεσθε· ἀναγκαῖον γὰρ ἦν τοὺς Θηβαίους τρία μὲν ποιῆσαι, ἢ μετὰ Φιλίππου γενεσθε γενέσθαι , ἢ μεθ’ ἡμῶν, ἢ μηδὲ με θ’ ἑτέρων. Φιλίππωι μὲν τοίνυν προσθέμενοι με τ’ ἐκείνου ἂν εἰς τὴν χώραν ἡμῶν ἐπορεύοντο, ἡσυ χίαν δ’ ἐχόντων αὐτῶν ἡμεῖς ἂν μόνοι ἐν τῆι ἡμε τέρα τέραι χώρα χώραι πρὸς Φίλιππον διηγωνιζόμεθα, με θ’ ἡμῶν δὲ γενομένων αὐτῶν ἐν τῆ τῆι Θηβαίων μετ’ ἐ κείνων διεκινδυνεύσαμεν· καὶ τούτων τῶν τριῶν σκέψασθε τί ἦν παρ’ ὑμῖν γεγενημένον. ἡδέως δ’ ἂν ἔγωγε πυθοίμην καὶ αὐτοῦ τοῦ κατηγόρου πότερα κ καὶ τῆι πόλει καὶ τοῖς Ἕλλησιν ἐδόκει κατὰ τοὺς και ροὺς ἐκείνους συμφέρειν ἡ Θηβαίων συμμαχί α ἢ οὔ. εἰ δὲ τοῦτο παρὰ πάντων ὁμολογεῖται, τίνες αἴτιοι τούτων γεγένηνται; ἐγὼ δ’ ἐρῶ· πρῶ τον μὲν ὁ δῆμ δῆμος ὁ Ἀθηναίων ὁ παρακαλέσας ἐπὶ ταῦτα, ἔπειτα τῶν ἰδιωτῶν εἴ τις πεισθεὶς συνη γωνίζετο· οὐδεὶς τοίνυν φανήσετα φανήσεται παρὰ ταῦτα ἡμῶν προθυμότερος γεγονώς. εἰ δὲ τῶ τῶν περὶ τ τὴν μάχην, ὦ ἄνδρες δικασταί, ἐσφάλητε, οὐδὲν θαυ μαστόν, ἀλλὰ χρηστά γε προελόμενοι καὶ ἡγούμενοι δεῖν διὰ τῶν ὑμετέρων κινδύνων ὥσπερ καὶ πρότερον τοὺς Ἕλληνας ἐλευθερῶσαι. δεῖ δὲ τῶν κινδύνων πάντων τὰς μὲν ἀρχὰς καὶ τὰς ὑποθέσεις εἰς τοὺς πράττοντας ἀναφέρειν, τὰ δ’ ἐκ τούτων ἀποβαί νον νοντα εἰ εἰς τὴν τύχην. Διώνδας δὲ τοὐναντίον ἀξιοῖ γε νέσθαι· μὴ Δημοσθένην τῆς προαιρέσεως ἕνεκα ἐπαινεῖσθαι, ἀλλ’ ἐμὲ τῆς τύχης ἕνεκα εὐθύν εὐθύνας δοῦναι. καίτοι εἴ τις πρὸ τοῦ καθαιρεθῆναι τ τὴν στήλην τὴν Θηβαίοις πρὸς Φίλιππον ἑστηκυῖαν ἐπηγγέλλετο Φιλίππωι μὲν Θηβαίους πείσειν πολεμεῖν, ἡμῖν δὲ συμμάχους εἶναι, ἀντεῖ πε τις αὐτὸν ἐπαινέσαι, ἀλλ’ οὐκ ἂν τὰς μεγίστας δωρεὰς τῶι ταῦτα πράξαντι δοῦναι; εἶτ’ οὐ δεινόν ἐστιν πρὸ μὲν τοῦ τυχεῖν τούτων οὐδὲν ὅ τι οὐκ ἄν ἂν πω τῶι ἐπαγγελλομένωι ὑποσχέσθαι, ἐπεὶ δ’ ἐπράχθη ἀχαρίστους φαίνεσθαι ὄντας; καὶ μὴν κἀκεῖν κἀκεῖνο σκέψασθε, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, εἰ παρὰ Φιλίππωι συλληφθέντες ἡμεῖς ἐκρινόμεθα, τί ἂν ἡμῶ ἡμῶν κατηγόρει; οὐχ ὅτι Βυζάντιον μὲν αὐτὸν ἐκωλύ σαμεν λαβεῖν, τὴν δ’ Εὔβοιαν ἀπεστήσαμεν, τὴν δὲ πρὸς Θηβαίους ὑπάρχουσαν αὐτῶι συμμαχίαν κα θείλομεν, ὑμῖν δὲ συμμάχους ἐποιήσαμεν; τί δ’ ἂν ἀν ἐπάθομεν τεπάθομεν ἂν ὑπ’ ἐκεῖνου; ἆρ’ οὐκ ἂν ἀπεθάνομεν; ἐγὼ μὲν οἶμαι. εἶτ’ οὐ δεινόν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, εἰ ὑπὲρ τῶν αὐτῶν ἡμᾶς δεήσει πρὸς τοὺς ἀντι πάλους καὶ πρὸς ὑμᾶς κινδυνεύειν; καὶ Φίλιπ πος μὲν τοὺς ὑπὲρ αὐτοῦ τι καθ’ ἡμῶν πράξαν πράξαντας οὐ μόνον αὐτὸς ἐτίμησεν ἀλλὰ καὶ παρ’ ἡμῖν ἔσ πευσεν ὅπως τιμηθῶσιν – καί εἰσι πρόξενοι ἀνα γεγραμμένοι – ἡμεῖς δὲ οὐδὲ ἃς παρ’ ἡμῖν αὐτοῖς ἔδομεν τιμὰς μυρίας κυρίας ἐάσομεν εἶναι; ἀλλ’ οὐ προ σήκει ὑμῖν, ὦ ἄνδρες δικασταί, τοιούτους εἶναι ἡμετέρας τὰ βέλτιστα συμβουλεύσει. καὶ ταῦτα μὲν οὔ φησιν Διώνδας παράνομα εἶναι, ἐγὼ δὲ κρί νομαι περὶ ὧν ὑμεῖς πρότερον ἐγνώκατε. καίτοι, ὦ ἄνδρες δικασταί, ὥσπερ τοὺς γράφοντας οἴεσθε δεῖν κολάζειν, ἐάν τις ἀσύμφορόν τι τῶι δήμω δήμωι γρά φηι, οὕτως καὶ τοὺς τὰς γραφὰς γραφομένους ἐξε τάζετε· οὐκ ἔλαττον γάρ ἐστιν ἀδίκημα τὸ τὰ τῶι δήμωι συμφέροντα ἐμποδίζειν γραφὰς ἐνιστάν ἐνιστάντα τοῦ τὰ παράνομα γράφειν. Διώνδας δὲ νῦν ἐν πεν τήκοντα γραφαῖς, ἃς ἐγράψατο, κατὰ μὲν τῶ τῶν ὑπὲρ Φιλίππου πολιτευομένων οὐδεμίαν πώ ποτε γραφὴν ἀπήνεγκεν, ἀλλ’ οὐδὲ λόγωι ἐβλασ φήμησεν οὐδὲ περὶ ἑνὸς αὐτῶν, τοῖς δὲ τἀναν τία ἐκείνωι πολιτευομένοις λοιδορούμεν λοιδορούμενος δια τελεῖ ἐπὶ πάντων τῶν ἀγώνων. ἐγράψατο δὲ Χαρίδημον μέν, ὃν νῦν ἐγκωμιάζει μὴ ποιεῖν ἐ φ’ οἷς ἔλαβεν τὴν δωρεὰν τοῦ δήμου, βουλόμενος διαπράξασθαι οὐδὲν ὧν ἐδίωκεν ἠδικηκότα. Λυκοῦρ Λυκοῦργον δὲ οὐ μόνον παρανόμων ἐδίωξεν, ἀλ λὰ καὶ ἀσεβείας πρὸς τὸν βασιλέα. Δημοσθένη τε πλείους εἰ ἢ πέντε καὶ δέκα γραφὰς ἐγράψατο, κατ’ ἐμοῦ δὲ τρεῖς τῆι αὐτῆι ἡμέραι ἀπήνεγκεν. καὶ νῦν εἰς τοῦτο ἀναιδείας ἐλήλυθεν, ὥστε οὐκ ἐ ᾶι ὑμᾶς χρῆσθαι οὔτε οἷς ὁ δῆμ δῆμος ὁμογνώμων ἐγένετο, οὓς ἐγὼ προεβούλευσα, οὔτε τῆι τοῦ δικα στηρίου γνώσει, πρὸς δὲ τούτοις οὐδ’ ὑπὲρ τοῦ και ροῦ ἀκούειν λεγοντ λεγοντος οὗ χωρὶς οὐδὲν τῶν πάντ πάντων χρήσιμόν ἐστιν. καίτοι πῶς οὐ δεινόν, εἰ τοῖς μὲν νῦν κατὰ τῆς πόλεως ὀνείδη γράφουσιν ἔξεστιν τὸ τοῦ καιροῦ ὄνομα πολλάκις λέγουσιν γράφειν, ὅ τι ἂν ἡγῶνται Ἀλεξάνδρωι χαριεῖσθαι, τοῖς δ’ ὑπὲρ τῆς πόλεως τότε τὰ συμφέρον συμφέροντα τῶι δήμωι πεπολιτευμένοις εἰ μηδὲ τῶν χρόνων ἔστιν ἐκείνω ἐκείνων μνησθῆναι. ἐγὼ δ’ ἐβουλόμην ἄν, ὦ ἄνδρες δικα σταί, ὥσπερ χρήσιμός ἐστιν ὁ καιρός, οὕτως ῥάιδιον αὐτὸν ὑμῖν συνειδεῖν συνιδεῖν εἶναι, καὶ ἡγοῦμαι προσήκει προσήκειν τοὐναντίον ἢ Διώνδας, ὃς λέγει ὀργὴν ἄκαιρον κ καὶ τοὺς κρινομένους ἀναιρεῖν, οὐκ ἀπολογίας, κα τηγορεῖν εἰς καιρὸν ἀναφερόμενος ἐγνωσμέν ἐγνωσμένον . νῦν εἰκότως Διώνδας τὸν καιρὸν ἀποδοκιμάζει οὐδὲν αὐτὸ αὐτὸς ἐν καιρῶι πράττων, ὅσπερ ἐμοῦ κατη γορεῖ ὡς οὐκ ἴση ἡ συμμαχί συμμαχία ἐγένετο, καὶ ἡμεῖς Θηβαί ων διπλάσια συνεβαλόμεθα εἰς τὸν πόλεμον καὶ χρή μα ματα καὶ ἵππους καὶ στρατιώτ στρατιώτας . εἰς δὲ τὴν ἐν Σαλα μῖνι ναυμαχία ναυμαχίαν , ὦ Διώνδα, ἑξήκον ἑξήκοντα καὶ τριακο σίων οὐσῶ οὐσῶν τῶν τριήρων τ τῶν Ἑλληνίδων, τούτων ἡ πόλις ἡ ἡμετέρα διακοσίας καὶ εἴκοσι πα ρέσχεν καὶ τἀναλώμα τἀναλώματα εἰς ταύτας, αἱ δ’ ἄλλαι πόλεις σύμπασαι τετταράκον τετταράκοντα καὶ ἑκατόν. ἐν Μαρα θῶνι δ’ οἱ πρόγονοι οἱ ἡμέτεροι αὐτοὶ μόνοι ὑ πὲρ ἁπάντων τῶν Ἑλλήνων ἐμαχέσαντο· τῆς δ’ ἐπ’ Ἀρτεμισίωι στρατείας οὐδὲ τὸ πέμπτον μέ ρος τῶν τριήρων οἱ ἄλλοι Ἕλληνες συνεβάλον το. τοῦτο γὰρ πρὸς τοῖς ἄλλοις ἡ πόλις ἡμῶν ἔχει ἀγαθοῖς· οὐ φιλονεικεῖ φιλονικεῖ ἐν τοῖς τοιούτοις καιροῖς, ὅπως ταὐτὰ ἕκαστοι συμβαλοῦνται, ἀλλὰ τὰ μὲν διδόμενα παρ’ ἑκάστων λαβοῦσα καὶ τοῦ ὅλου ἡγεμὼν γενομένη πολέμου δέδωκε τὰ ὑπάρ χον χοντα αὐτῆι πάν πάντα εἰς τὴν κοινὴν τῶν Ἑλλήνων σω τηρίαν. τοιγαροῦν ὅποτε τῶν ἄλλων κατωρθώθη πάντα τιμὰς καὶ δόξας ἐξ αὐτῶν μεγίστας εἴληφεν, καὶ τὴν ἡγεμονίαν τότε ἤδη παρ’ ἑ κόντων τῶν Ἑλλήνων εἰκότως ἐλάβομεν. Διώνδας δὲ νῦν μὲν οὐκ ἀγανακτεῖ εἰ ὑπὲρ τοῦ ἑτέρωι ἀκολουθεῖν διπλᾶς τριήρεις ο ωσει, ἀλλὰ καὶ γράφει αφαυ φησὶ εἶναι δεινὸν εἰ ὑπὲρ τῆς τῶν Ἑλλήνων ἐλευθερίας πλεί ω προθυμί προθυμίαν Ἀθηναῖοι Θηβαίων παρέσχοντο. καὶ γάρ, εἴ γε τὰ περὶ τὴν μάχην κατωρθώθη, πάντες ἀνελο ἂν ἐλο γίζοντο ὅτι καὶ τὸν πόλεμον τὸν πρὸς Φίλιππον πο λλὰ ἔτη ἡ πόλις αὐτὴ μόνη ὑπὲρ ἁπάντων ἐπολέμη σεν καὶ Βυζάντιον διέσωσεν τοῖς αὐτοῖς τέλεσι· καὶ μηδ’ ἓν παρακαλέσαντες ἐπὶ τῶν ἀγώνων τὰ πλεῖ στα συμβαλόμενοι Ἀθηναῖοι ἦσαν, ὥστε αὐτὰ ταῦ ταῦτα τὰ ἆθλα ὑμῖν ἐξ αὐτῶν μέγισ μέγιστα εἶναι. πρὸς δὲ τού τοις, ὦ ἄνδρες δικασταί, δεῖ σκέψασθαι ἐπὶ τῆς ἀλη θείας τίν’ ἦν ἑκατέροις ὑμῶν τὰ προσόν προσόντα πρὸς Φίλιππον· Θηβαίοις μὲν εἰρήνη καὶ συμμαχία, ὑ μῖν δὲ πόλεμος τούτου μετασχεῖν ἡμεῖς ἠ ξιώσαμεν, ὃν ἀνάγκη ἦν, εἰ μὴ ἐκεῖνοι μετεβάλοντο, αὐτοὺς μόνους πολεμεῖν καὶ πάντα τἀναλώμα τἀναλώματα ἀναλίσκειν καὶ διακινδυνεύειν ἐν τῆι ἡμετέραι χώραι· τούτων δὲ τοιούτων ὑπαρχόντων καὶ Φι λίππου ἐπὶ τῶν ὁρίων τῆς Βοιωτίας ὄντ ὄντος πότερ πότερον ἔδει ἡμᾶς τὴν δύναμιν τὴν Θηβαίων προσλαβεῖν καὶ τὴν χώραν καὶ τῶν ἀναλωμάτων ἃ ἑκόντες συνεβάλοντο, ἢ πρὸς πάν πάντα ἐρίζοντας καὶ ἀγνωμο νοῦντ νοῦντας αὐτοὺς μόνους προελέσθαι ἀγωνίζεσθ ἀγωνίζεσθαι ; καὶ νῦν γε, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, πολλοὶ Θηβαίων ἀκροῶνται ἐν τῶι δικαστηρίωι σχολὴν ἄγοντες ( ὁς ὡς οὐκ ἂν ἐβουλόμην) οἵ, ἐὰν μὲν ἀπολύσητε τοῦ τον τὸν ἀγῶνα, ὑπολήψονται τὸν μὲν κατήγορον ἀ πόπληκτον εἶναι καὶ μαινόμενον, ὑμᾶς δὲ ἐπὶ τῶν αὐτῶν μένειν, ὡς προσῆκεν ὑμῖν· ἐὰν δὲ καταγνῶτε, πῶς οὐκ ἂν δικαίως ἐγκαλέσαιε ἐγκαλέσαιεν ὑμῖν, εἰ ἐπὶ τὰ αὐ αὐτὰ παρεκαλέσατε αὐτούς ἐφ’ οἷς ὑμῶν αὐτῶν ὡς ἀδικούντων κατέγνωτε; Διώνδας δὲ ἐπειδὴ ἡ τύχη τὸν ἀγῶνα οὐκ ἴσως ἐβράβευσεν, τὰς ἐπιβασίας λαβὼν τῶι λόγωι τὰ ὑπὸ πάντων ὁμολογού μενα μὴ καλῶς βεβουλεῦσθαι λοιδορεῖ, καὶ οὐκ αἰσθάνεται, ὃ κ καὶ βλάπτει τὴν πόλιν. κράτιστον μέν γε πάντων, οἶμαι, ἐστὶν τὸ νικᾶν, εἰ δ’ ἄρα συμβαίνοι ἀποτυχεῖν τοὺς περὶ τοιούτων ἀγωνιζομένους οἵωνπερ ἡμεῖς – πολλὰ δ’ ἔ χων παραδείγμα παραδείγματα περὶ αὐτῶν λέγειν, τὰ μὲν τῆς πό λεως τῆς ἡμετέρας παραλείψω, ἐνίοτε γὰρ οἱ ἔπαι νοι ἐξεταζόμενοι ἐν αὐτοῖς τούτοις καθ’ ὧν ἂν ὦσιν προσέστησαν τοῖς ἀκούουσιν. ἀλλὰ σκέψασθε Λακε δαιμονίους ὅτι ἐν μὲν Κορίνθωι μαχόμενοι ἐνίκω ἐνίκων , ἐν Θερμοπύλαις δὲ πάντες ἀπώλοντο. ἀλλ’ ὅμως τῆς μὲν νίκης αὐτῶν οὐδεὶς λόγ λόγος , τὴν δ’ ἧτταν πάν τες ἐγκωμιάζουσιν. διὰ τί; ὅτι τὴν μὲν ὑπὲρ τῆς αὐτῶν πλεονεξίας πρός τινας διελεγχθέντες ἐνίκησαν, ἐν τῆι δὲ περὶ τῆς ἐλευθερίας τῶν Ἑλ λήνων ἀγωνιζόμενοι κατεκόπησαν ἅπαντες. νυνὶ δὲ ὁ κατήγορος περὶ τῶν ψηφισμάτων λό γους ποιεῖται τῶν πρὸ τῆς μάχης γενομένων καὶ διαβάλλει καί φησι δεῖν αὐτῶν τὴν ταχίστην ἐ πιλαθέσθαι. ἐγὼ δὲ τοῖς θεοῖς εὔχομαι ὧν νυνὶ ψηφιζόμεθα ἀπαλλαγῆναι ἡμᾶς ὡς τάχιστα κ καὶ ἐπιλαθέσθαι. τὰ μὲν γ γὰρ τοῖς τῶν προγόνων ψη φίσμασιν ἀκόλουθά ἐστιν, τὰ δὲ τοῖς Μεγαρέων καὶ Κορινθίων δόγμασιν· εἰς τοῦτο δὲ εικει ἥκει κακίας καὶ ἀπονοίας, ὥστε καὶ περὶ τῆς πολιτείας ἡ μῖν κατηγορίας ποιεῖται. καίτοι, ὦ Διώνδα, εἰ βούλει εἰδέναι σαφῶς, ποτέρους ἡμῶν οὗτοι ὑπολαμβάνουσιν βέλτιον πολιτεύεσθαι, ἐρώτη σον αὐτῶν ἕκαστον, τίν τίνα μάλιστα ἐν Μεγάροις μισοῦ σιν· ἀποκρίνονταί σοι, ὅτι πυοδωρον Πτοιόδωρον , ἐν Ἐρετρίαι δὲ Ἵππαρχον καὶ Κλείταρχον, ἐν Ἄργει δὲ Μνασίαν, ἐν δὲ Μεγάλη Μεγάληι πόλει Ἱερώνυμον καὶ Κερκιδᾶν. καὶ μὲν δὴ πάλιν ἐρώτησον “διὰ τί αὐτοὺς μισεῖτε;” φήσειαν δ’ ἄν, διότι ἕκαστος αὐτῶν κατὰ τῆς ἑαυτοῦ πατρίδος ὑπὲρ Φιλίππου ἔπραττεν. εἶτ’ οἴει αὐτοὺς τοῖς μὲν ἔξω Φιλίππωι συναγωνιζομένοις πολεμεῖν, τοὺς δὲ ἐνθάδε ὑπὲρ ἐκείνου λέγοντ λέγοντας εὔνους τῆι πόλει ὑπολαμβάνειν εἶναι; οὐκ ἔστι ταῦτα. ἀλλὰ, οἶμαι, τὰ πράγμα πράγματα τῆι πόλει οὕτως νῦν περιέστηκεν, ὡς οὐκ ἂ ν ἐβουλόμην. ἐπεὶ τίς οὐκ ἂν ἀλγήσειεν, ὅταν ἐν τῆ τῆι ἐκκλησία ἐκκλησίαι ὑμῶν καλευόντων κελευόντων ἀπαλεῖψαί τι τῶν γεγραμμένων μὴ ἐθέλη ἐθέληι Δημάδης – ἄλλο γράψουσιν αὖ ὑμ ὑμῖν φήσει ἀπιέναι ἐκ τῆς πόλεως – παρελθὼν δέ τις τῶν κοινωνῶν αὐτοῦ εἴπη εἴπηι ὅτι ὑμεῖς, ὡς ἂν ἔχη ἔχηι , ψηφιεῖσθε ταῦτα, ὅπως ἂν δουλείαν ὑπάγειν ὑ πὸ Δημάδου ἔχητε. τοῦτο γὰρ τῶν πάντων παραλογώ τατόν ἐστιν, ὅτι ἐν μὲν τοῖς ἔμπροσθεν χρόνοις οἱ ἰδιῶται, εἰκότως, οἶμαι, ἐδεδείκεσαν ἐδεδοίκεσαν μὴ τιμωρί αν ὑπὸ τοῦ δήμου ἔχωσι, νυνὶ δὲ τοὐναντίον· ὁ δῆμ δῆμος δέδειεν δέδιεν , μὴ ὑπό των ἰδιωτῶν αἰτίαν λάβηι. καὶ γὰρ νῦν τὰ μὲν ἄλλα ἐάσω τῆς ἀσελγείας αὐτοῦ, ἔλεγε δὲ ἐν τῆι πρώην ἐκκλησίαι δεῖν ἡμᾶς τὴν Πάραλον πέμψαντας ὡς Ἀλεξάνδρον μέμφεσθαι αὐτῶ αὐτῶι , ὅτι ὑστάτοις ὑμῖν ἐπέστειλεν περὶ τῶν τριήρων, οὕτως δῆλον ὅτι τὸ λοιπὸν πρώτοις ἡμῖν ἐπιτάττει καὶ ἃ οὐδ’ ἀναγκαζομένους καλῶς ἔχει ποεῖν, ταῦ ταῦτα ἀγανακτεῖ εἰ μή, πρῶτοι ποιήσωμεν ποιήσομεν . ἢ πάλιν, ἐπειδὰν Διών δας ἐπὶ τῶν δικαστηρίων σεμνύνηται λέγων ὅτι πεντήκον πεντήκοντα γραφὰς ἐγράψατο, εἰ δέ τις αὐτὸν ἐ ρωτήσαι· “ἔστιν οὖν ἥντινα τούτων ἥιρηκας;”, οὐδε μίαν φανήσεται· οὔκουν ἀνάγκη ἐστὶν πεντήκον πεντήκοντα ἀγῶνας ἠγωνίσθαι κατὰ τῶν ἐν τῆι πόλει συμ­ φερόντων; ἔστι γὰρ συκοφάντου μὲν τὸ πολλοὺς ποιῆσαι ἀγῶνας, πολίτου δὲ δικαίου τὸ ἐξελέγχειν τοὺς ἐν τοῖς δικαστηρίοις. σὺ δὲ τοῦ νόμου ἀπαγορεύοντος μηδένα προσιέναι πρὸς τὰ δικαστήρια πρὶν ἂν τριάκοντα ἔτη γένηται, πρὶν πέντε καὶ εἴκοσι ἔτη σοι γενέσθαι, διπλασίας αὐτῶν γραφὰς ἀπενήνοχας, καὶ ταῦ ταῦτα ἑτέροις ὑπηρετῶν, οἳ αὐτοὶ μὲν οὐ τολμῶσιν γράφεσ θαι, ἵνα μὴ φανεροὶ ὦσιν, τῆι δὲ σῆι προπετείαι καταχρῶνται. καὶ ὑπὲρ τούτω τούτων , ὦ ἄνδρες δικα σταί, φανερῶς ὤιετο δεῖν τοὺς μισθοὺς κομίζεσθαι. ὅτε γὰρ Φίλιππος ἐκέλευεν ἡμᾶς εἰς τὸ σύνταγμα πέμ πειν ἑξακοσίους στρατιώτας καὶ ἑξήκον ἑξήκοντα ἱππέας, Διώνδας τούτων ἐθελοντὴς ἦν καὶ ἔλαβεν τότε ἐκ τῶν δημοτῶν ἀργύριον καὶ τὸ παρὰ τῆς πό λεως, καί φησιν εὔνους εἶναι τῶι δήμωι, ὃς αὑτὸν προσέταξεν τῶν στρατιωτῶν εἶναι, οὓς ὁ δῆμος Φιλίππωι ἔπεμπεν. καὶ εἰ ἐγένετο ἡ στρατεία, ἀπολιπὼν ἂν τοὺς κατ’ ἐμοῦ ἀγῶνας, οὕς φησιν ὑπὲρ ὑμῶν γεγράφθαι, ὤχετο ὤιχετο ἂν πρὸς Φίλιππον πάλιν παρ’ ἐκείνου καρπούμενο καρπούμενος ὧν ἐνθάδε ὑπὲρ αὐτοῦ ἠγωνίζετο. λογίσασθε δέ, ὦ ἄνδρες δικα σταί, διὰ τί, ἂν τούτω πιστεύσαντες ἐμοῦ καταψη φίσησθε· ὅτι καὶ πρότερον πώποτε ἔδοξέ τι λέγειν; ἀλλ’ εὶ ἀεὶ παρ’ ὑμῖν συκοφάντης ὢν ἐλέγχεται. ἀλλὰ – νὴ Δία – οἱ οἰκεῖοι ὁμογνώμονες αὐτῶι εἰσιν οἷς πράττει; ἀλλὰ τοὺς μὲν ἄλλους ἐάσω, ὁ δὲ πτὴρ πατὴρ αὐτοῦ ἐπὶ ἁπάντων τῶν ἀγώνων καὶ πρὸς ταῖς ἀνακρίσεσιν δεῖται αὐτοὺς παύσασθαι, καὶ οὐ κ ἀρέσκειν αὐτῶι φησιν ἃ οὗτος πράττει, οὐδ’ ἐθέ λειν αὐτὸν πείθεσθαι αὐτῶι, ἀλλ’ ὅμως ἐμοῦ κα τηγόρει, ὅτι τοὺς δούλους τοὺς συναγωνιουμένους τῶι δήμωι ἔγραψα ἐλευθέρους εἶναι ὑπὲρ ὧν πολ τοῦ μὲν εὑρίσκοντος ἐν τῶι δικαστηρίωι μὴ ἔλαττον ἦι τοῖς παισίν· ἐὰν δὲ πλείω περιποιήσωσιν τοῖς παι σίν, τούτων εἴη φιλοτιμί φιλοτιμία . αὑτοῖς δὲ τοῦς ἐπιτρό πους ἀπαγορεύουσιν οἱ νόμοι μὴ ἐξεῖναι τὸν οἶκον μισθώσασθαι· ἔξεστι δὲ δ’ ἐν τῶι δικαστηρίωι ἀμφισ βητῆσαι μὴ ἄμεινον εἶναι τὸν οἶκον μισθῶσαι τῶ τῶν παίδων, ὑμῶν δὲ τοὺς λαχόντας δικάζειν ἀκού σαντας ψηφίσασθαι ἃ ἂν δοκῆι βέλτιστα εἶναι τῶι παιδί. καί μοι λέγε τούτους τοὺς νόμους. ΝΟΜΟΙ τούτων τοίνυν οὗτ οὗτος οὐδὲν ἐποίησεν οὐδ’ ὅλως ἀπέγραψεν τὸν οἶκον πρὸς τὸν ἄρχον ἄρχοντα . καί μοι λα βὲ τὴν μαρτυρίαν. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ὅτι μὲν τοίνυν οὐ κατὰ τοὺς νόμους τὴν οὐσίαν τὴν Ἀκαδήμου τουτουὶ διεχείρισε Τίμανδρ Τίμανδρος οὑτοσί, ἀκη κόατε τῶν νόμων, καὶ τῶν μαρτύρων ὅτι οὔτε ἐ μίσθωσε τὸν οἶκον ἑτέρου τε φήναντ φήναντος ἵν ἵνα μισθω θῆι ἐκώλυσεν· ὅτι δὲ ταῦ ταῦτα ἵνα διαφορήσηι τὰ χρή μα ματα οὑτωσὶ ἐποίησεν ἤδη ἀ δείξω. καὶ γὰρ διὰ τὰ χρήμα χρήματα καὶ εἰς τὴν ἀδελφὴν τουτουὶ θα νάτου ἄξι ἄξια ἠδίκηκεν· καταλειφθέντων γὰρ του τωνὶ δυοῖν ἀδελφοῖν καὶ ἀδελφαῖν δυοῖν ὀρφα ναῖν καὶ μητρὸς καὶ πρς πατρὸς καὶ παιδαρίων πάντων ὄντων – ἴσως γὰρ ὁ πρεσβύτατ πρεσβύτατος ἀδελ φὸς Ἀντίφιλος ὁ τελευτήσας ἦν δέκα ἐτῶν – τὴν νεωτέραν αὐτῶν ἀδελφὴν ἀποσπάσας οὑ τοσὶ Τίμανδρος ἔτρεφε παρ’ αὐτῶι ἀποκομίσ ἀποκομίσας εἰς Λῆμνον ἴσως οὖσαν ἑπτὰ ἐτῶν. καίτοι τοῦ το μὴ ὅτι ἐπίτροπ ἐπίτροπος ἢ εὔνους ἂν ἄνος ἄνθρωπος ποιήσαι, ἀλ λ’ οὐδ’ οἱ κατὰ πόλεμον ἐγκρατεῖς γιγνόμενοι τ τῶν σωμάτων, ἀλλὰ καὶ κατ’ οἰκίαν πωλοῦσιν ὅτι μάλιστα. οἱ τοίνυν ἀνδραποδοκάπηλ ἀνδραποδοκάπηλοι καὶ ἔμ ποροι κέρδους ἕνεκα πᾶν πράττοντες ἀσελγές, ἂν ἀδελφὰ παιδάρι παιδάρια πωλῶσιν ἢ μητέρα καὶ παιδία ὅτι ζημιούμενοι ἐλάττονος ἀποδίδονται ν τι τοῦτο τῶν δικαίω δικαίων ὄν. αἱ γ γὰρ εὔνοιαι τοῖς ἀνθρώποις εἰσὶ διὰ τὴν συνήθει αν καὶ τὸ συντρόφους αὐτοὺς εἶναι μᾶλλον ἢ δι ὰ τὰς συγγενείας· τεκμήριον δὲ τούτου· οὔτε γὰρ ἂν πρς πατέρες τοὺς αὑτῶν παῖδας ἀσπάσαιντο, εἰ μὴ ὑπ’ αὐ τῶν ἐκ παιδαρίων τραφείσαν τραφείησαν , εἰ εὐθύς τις αὐ τῶν ἀποσπάσας, οὔτε οἱ παῖδες τοὺς γονέας εἰ μὴ ὑπ’ ἐκείνων τραφείησαν. Τί μανδρος τοίνυν τούτου αὐτοῦ γε αἴτιος γέγον γέγονεν ὥστε τὰς μὲν ἀδελφὰς ἀλλήλας μὴ ἀναγνῶν ἀναγνῶναι μήτε ἐν ὁδῶι μήτε ἐν ἱερῶι ἰδούσας – πλεόν ων γ γὰρ ἐτῶν ἢ τριῶν καὶ δέκα οὐχ ἑωράκασιν ἑαυτάς – τὸν δὲ ἀδελφὸν τουτονὶ Ἀκάδημον ἀναγνωρίσαι τὴν ἑαυτοῦ ἀδελφὴν, ἐλθόν ἐλθόντα δὲ εἰς Λῆμνον μὴ γνῶναι ἰδόν ἰδόντα . καίτοι ὁ νομο θέτης τοὺς παῖδας τοὺς ὀρφάνους οὐ χωρὶς ἕ καστον τρέφεσθαι ὠιήθην ὠιήθη δεῖν, οὐδ’ ὅπως ἂν τύ χωσιν, ἀλλ’ ὅπου ἂν ἄριστα τρέφεσθαι· καί μοι λέγε τὸν νόμον. ΝΟΜΟΣ. εἰ τοίνυν παρὰ σοὶ εὖ ἐτρέφετο, ὦ Τίμανδρε, ἡ μία, διὰ τί οὐ καὶ οὗτοι εὖ ἐτρέφοντο παρὰ σοὶ καὶ ἐν τῶι αὐτῶι; εἰ δ’ οὗτοι εὖ, διὰ τί οὐχὶ καὶ ἐκεινὴ εὖ καὶ ἐν τῶι αὐτῶι τοῖς ἀδελφοῖς καὶ τῆι ἀδελ φῆι τῆι πρεσβυτέραι; ἀλλ’ οἶμαι ἡ τῶν χρημά των ἐπιθυμία ταῦτα πάντα παρανομεῖν ἐποίει· τοιγαροῦν ἐκ πένητ πένητος ἐπιτροπεύσας Ἀκάδημο Ἀκάδημον τουτονὶ ἐκ τῶν τούτου πλέον ἢ πέντε ταλάν των οὐσίαν ἔχει, ὡς ἐγὼ ὑμῖν ἐπιδείξω· πρῶτ πρῶτον μὲν γὰρ εὐθὺς τῶι πρώτωι ἐνιαυτῶι ὡ ὡς ὁ πρ πατὴρ αὐτῶ αὐτῶν ἐτελεύτησεν τήν τε παιδίσκην ἔλαβεν καὶ πέντε